Blog Marco van Lochem: Het perfecte plaatje

3 december 2018

De beleidsmakers van Excelsior Rotterdam schrijven elke maand een blog, waarin zij ingaan op ontwikkelingen rond de club. Deze keer hoofd opleiding Marco van Lochem over het perfecte plaatje.

Het televisiemoment van de week is voor mij altijd samen met mijn vrouw op de bank naar ‘Het Perfecte Plaatje’ kijken. Drama, liefde en spanning wisselen elkaar in een hoog tempo af. De deelnemers zijn vol verwachting van het oordeel van de jury, realisme viert hoogtij.

Nadat bekend is wie is afgevallen, komt er een moment van bezinning over het feit dat het een leuke en leerzame periode is geweest. Dingen die je normaal niet doet in het leven; foto’s maken van naakte mensen, op het podium staan om Waylon vast te leggen, insecten in de natuur, decadentie en armoede op de gevoelige plaat zetten

Het ultieme plaatje blijft voor ‘het perfecte plaatje’ echter een stip aan de horizon. Dit doet me vaak denken aan het werken bij een voetbalclub.

Moderne termen als ‘writing history’, ‘legacy’ en niet te vergeten de ‘wijnbar’ zullen altijd vraagtekens oproepen bij sommige mensen, maar als je niets doet en terugvalt in oubolligheid, dan zullen daar ook weer opmerkingen over geplaatst worden.

Nederland is gelukkig een land waar een ieder zijn of haar mening kan en mag geven.
Nederlanders hebben overal een mening over, we blijven een kritisch volk. Als je eens wat positiever over iets denkt of praat, dan ben je eigenlijk al een apart iemand in ons mooie kikkerlandje.

Maar wat als iedereen nu eens in kansen gaat denken, als iedereen realistischer is en het verwachtingspatroon bijstelt en denkt ‘we zien wel waar het schip strandt’. Als we dit zouden doen, maar wel met volle overtuiging, bereidheid, wilskracht, know how en enthousiasme, zou de omgeving dan anders reageren?

Excelsior staat er op dit moment positief op. Het eerste draait naar behoren, de dames winnen wedstrijden, Excelsior4All verricht heel veel goed werk, de amateurtak van Sportclub Excelsior groeit uit zijn jasje en de jeugdafdeling gaat ook vooruit.

Ik mag al twintig jaar invulling geven aan die jeugdopleiding, samen met een groep gemotiveerde trainers, die vooral ook liefhebber zijn. Dit seizoen is er een megastap gezet in de ontwikkeling van de kinderen die op zoek zijn naar hun ‘perfecte plaatje’: de ultieme voetballer worden.

We maken onder meer extra uren tijdens trainingen, en er wordt aandacht besteed aan voeding, mentale begeleiding en analyse zodat ze weer een stap verder geholpen kunnen worden.

Deze ontwikkeling zal met vallen en opstaan gebeuren, waarbij schoolprestaties en gezinssituaties ook in de gaten gehouden moeten worden. Op het moment dat je als club/organisatie denkt het ‘het perfecte plaatje’ te hebben, gebeurt er vanzelf wel weer iets waardoor je met beide benen op de grond gezet wordt.

Dat geeft weer nieuwe uitdagingen en energie, want bij de pakken neerzitten zal bij deze club zeker niet het geval zijn. Excelsior betekent in het Latijn niet voor niets ‘Steeds Hoger’ en dat willen wij samenvoegen met ‘Steeds Beter’.

Vanzelfsprekend zullen er ook teleurstellingen zijn voor kinderen en ouders, maar dan kom ik weer terug op de zin die al eerder gebruikt is: Wat als iedereen nu eens in kansen denkt, als iedereen realistischer is, het verwachtingspatroon bijstelt en denkt ‘we zien wel waar het schip strandt’?

Dan heeft een ieder vanzelf door dat ‘het perfecte plaatje’ niet bestaat, maar dat we allemaal ons best doen om er zo dicht mogelijk bij te komen. Bovendien zijn er uiteindelijk meerdere wegen die naar ‘het perfecte plaatje’ leiden.

Terug naar overzicht