Interview met Rob Tromp (CARU Containers) & Rai Vloet

23 mei 2020

De één liep zijn grote liefde tegen het lijf tijdens een vakantiebaantje in de Rotterdamse haven, terwijl de ander bijna als vanzelfsprekend profvoetballer werd. Een gesprek met eigenaar Rob Tromp van CARU Containers en topscorer Rai Vloet van Excelsior Rotterdam over hun passies, voetbal, Excelsior, reizen en ambities.

,,Een leuk idee, heel creatief’’, zegt Rai Vloet over de container van CARU Containers op het terrein van de jeugdafdeling die dienstdoet als Fanshop. ,,Ontzettend leuk dat wij Excelsior hiermee hebben kunnen helpen’’, vult Rob Tromp aan. ,,Het idee is ontstaan door erover na te denken hoe wij Excelsior konden helpen. Heel praktisch. Dat begon met het Fanplein, waar ook een aantal van onze containers staan en daarna volgde deze. Het is een andere vorm van containergebruik dan waarvoor ze gemaakt zijn, maar wel heel erg toepasbaar.’’

Containers. Daar draait het voor een groot deel om in het leven van Rob Tromp (63). Hij is eigenaar van CARU Containers, dat dit jaar 20 jaar bestaat, de grootste containerhandelaar ter wereld. Jaarlijks verkoopt het internationaal opererende bedrijf ruim honderd duizend containers; in totaal worden wereldwijd jaarlijks zo’n anderhalf miljoen containers verkocht. ,,Toen wij begonnen was dat veel minder, maar het gebruik en ook de verkoop van containers heeft sinds die tijd een enorme groei doorgemaakt en daarvan hebben wij geprofiteerd.’’

Rai Vloet (24) – Brabander van geboorte – geeft toe dat hij weinig heeft met containers. ,,Ik kom eigenlijk nooit in aanraking met containers, maar wat hier gebeurt vind ik wel heel mooi. In Brabant hebben wij sowieso geen havens, pas hier kwam ik erachter hoe groot de haven van Rotterdam eigenlijk is. Ik zie wel eens havens als ik naar huis rijd, maar dat het zo enorm is, voor mij was dat echt nieuw.’’

Geboren Rotterdammer Rob Tromp kwam al vroeg met die haven in aanraking. Hij zocht een vakantiebaantje en kwam onder een kraan terecht, waar hij nummers moest invoeren van containers die aan boord gingen en van schepen kwamen. Daar sloeg de vonk over. ,,Ik houd heel erg van het wereldse en van beweging. Bij containers komen die twee dingen samen.’’ Na dat vakantiebaantje ging hij verder in de haven en kwam uiteindelijk terecht bij een bedrijf waar hij zich ook bezighield met de verkoop en verhuur van containers. Ik vond dat zo leuk dat we voor onszelf zijn begonnen.’’

Schepen konden destijds 3000 containers vervoeren, nu zijn die zeven keer zo groot. ,,Containers hebben de wereld kleiner gemaakt. Bijvoorbeeld China heeft zich daardoor enorm kunnen ontwikkelen, omdat het verschepen van goederen dankzij containers ontzettend goedkoop werd. Voor veel mensen is dat een onopgemerkte ontwikkeling geweest. Destijds waren er wereldwijd 3 miljoen containers, nu zijn dat er 50 miljoen. Dat geluk hebben wij als bedrijf gehad; dat we aan het begin stonden van de periode waarin containers steeds populairder zijn geworden.’’

Op zijn vijftigste verjaardag kwam Tromp erachter dat de eerste containervaart ooit plaatsvond op 26 april 1956, ‘toevallig’ zijn geboortedatum. ,,Blijkbaar is het voorbestemd geweest dat ik iets met containers ging doen’’, lacht hij. Terwijl hij ter wereld kwam, verscheepte de Amerikaan Malcolm McLean 60 containers van New York naar Houston. ,,Ik kwam daar pas achter toen ik voor mijn verjaardag een boekje kreeg waarin die reis beschreven stond. McLean wordt gezien als degene die de containervaart op de kaart heeft gezet.’’

Ook de carrière van Rai Vloet leek voorbestemd. Vader Wiljan Vloet haalde als speler weliswaar nooit het profvoetbal, maar werkte als trainer voor clubs als FC Den Bosch, Sparta Rotterdam, Roda JC en PSV. ,,Ik ben op mijn vijfde gaan voetballen en toen wij in Kerkrade woonden, kwam ik in de jeugd van Roda JC terecht. Drie jaar later werd ik gescout door PSV. Ik was tien en nog helemaal niet serieus bezig met profvoetballer worden, al wilde ik dat van kleins af aan al. Dat kwam pas op mijn zestiende toen ik mijn eerste contract tekende. Vanaf dat moment zette ik echt stappen en besefte ik dat het serieus kon worden.’’

,,Eén van de redenen waarom het daarna op school minder ging, was omdat ik profvoetballer ging worden. Mijn vader stimuleerde dat wel, maar hij was ook heel streng met school. Dus ik was nooit blij als ik met een slecht rapport thuiskwam, dan kreeg ik dat te horen. Uiteindelijk heb ik mijn diploma wel gehaald. Tegenwoordig praten wij veel over voetbal, maar niet perse over mij. Ik woon nu bij hem in Rotterdam en wij kijken samen veel naar wedstrijden. Daar hebben we het dan over.’’

Ook Rob Tromp heeft gevoetbald, tot zijn 23e. ,,Maar wel op een laag niveau’’, voegt hij daar lachend aan toe. ,,Ik heb altijd veel liefde gehad voor voetbal, omdat het heel transparant is. Je ziet wat er gebeurt en als je goede beslissingen neemt, goed beleid voert, dan zie je dat meteen terug. Het is een mensen-business. Hoe ga je met elkaar om? Dat in combinatie met cijfers. Daar houd ik ook van. Ik heb het altijd een geweldig feitje gevonden dat Excelsior in de Eredivisie by far the leading party was als het ging over het aantal punten per geïnvesteerde euro.’’

Een aantal jaar geleden kwam hij in contact met Ferry de Haan en Wouter Gudde. ,,Er was meteen een klik. Wij kijken als CARU Containers op dezelfde manier naar dingen als Excelsior. De club werkt heel erg hands on en no-noncence, net als wij. Excelsior heeft een aantal jaar achter elkaar geweldige prestaties neergezet, dat vind ik fascinerend en mooi. Nu zit het even tegen, maar het gaat goed komen. Is het niet dit seizoen, dan wel volgend jaar. Daar ben ik van overtuigd. Het mooie van voetbal is ook dat het onvoorspelbaar is. Hoe ga je daarmee om? Met mooi weer kunnen we allemaal zeilen, maar de echte zeilers komen pas boven bij zwaar weer.’’

De band die hij voelt met Excelsior resulteerde erin dat de naam van CARU Containers in 2015 op het tenue terechtkwam. Tegenwoordig staat de naam van het containerbedrijf op de mouw van het shirt en op de broekjes. ,,De mensen zijn bij Excelsior echt voor de club bezig, zonder politiek gedoe. Dat doen wij ook. Ik doe alles in het belang van CARU en daar profiteren wij met zijn allen van. Binnen de logistiek zijn wij een kleine speler, dus ook wat dat betreft herkennen wij ons in Excelsior. We hebben allebei ook geen last van Calimero-gedrag. Bovendien wil Excelsior leuk voetbal spelen en wil ik leuk met mijn business bezig zijn.’’

Rai Vloet streek deze zomer bij Excelsior neer, nadat hij in de periode daarvoor in korte tijd verhuisde van NAC Breda naar het Italiaanse Frosinone en het Belgische Sint-Truidense VV. Bij Excelsior vond hij rust met als resultaat dat hij nu topscorer is van de ploeg. ,,Ik heb vanaf het begin een goed gevoel bij deze club. Er werken veel prettige mensen, die elkaar in hun waarde laten. Ik wil graag mezelf kunnen zijn en dat kan bij Excelsior. Dat is denk ik goed voor elke speler, want dan voel je je prettig en dat zie je terug in het veld. Dat onderschatten clubs of mensen in clubs nog wel eens. Ze willen iedereen besturen en kneden, alsof je op school zit. Hier ben ik vrij, kan ik mijn ding doen en dat probeer ik terug te betalen.’’

,,We hadden hoger willen en moeten staan, maar het gaat bij ons met pieken en dalen. Het mooie aan deze competitie is wel dat je in de play-offs nog een kans krijgt om alsnog omhoog te gaan. Wat mijn ambitie is als voetballer? Ik wil het hoogste bereiken, maar ik ben ook steeds meer waarde gaan hechten aan plezier hebben in voetbal. De laatste jaren waren een achtbaan en daar leer je van. Het is fijn als je wordt gewaardeerd, lekker in je vel zit en happy bent. Ik wil altijd omhoog, maar die dingen zullen in de toekomst zeker meespelen bij mijn keuzes. Wat ik nu het liefst wil is met Excelsior naar de Eredivisie.’’

Als Rob Tromp en Rai Vloet één ding gemeen hebben, is het dat ze veel hebben gereisd. Voor zijn werk reist Tromp de hele wereld over, CARU Containers heeft kantoren in negen landen. Vloet kwam als jeugdspeler van PSV en namens nationale jeugdteams veel over de grens. Wat is eigenlijk het mooiste plekje op deze wereld?

Rob Tromp: ,,Ik kom op veel plaatsen, maar voornamelijk in havensteden. Ik ben sowieso niet van één plek. Ik rijd graag in een oude Volvo, maar ook in een mooie Porsche. Ik ben jaren op vakantie geweest naar Californië, dat vond ik heel mooi. Ik heb lang gedacht dat Nieuw Zeeland het paradijs op aarde is, maar ik ben daar een tijd niet meer geweest. Ik was vaak in China, maar nooit de toeristische dingen, zoals de muur. Ik ben in Sint Petersburg geweest, maar nooit in Moskou. Ook kom ik graag in Italië, daar ga ik vaak met de auto naartoe. Moeilijk kiezen dus.’’

Rai Vloet: ,,Met PSV hadden we ooit een toernooi in Zuid-Afrika, daar kom je normaal niet snel. Dat vond ik heel erg mooi. We hebben safari’s gedaan en zo, maar zijn ook in verschillende steden geweest. Dat was indrukwekkend. Niet alleen het land, maar ook de mensen. Hoe ze leven en kleine dingen heel erg waarderen. Daar haal je zelf ook veel uit, dat blijft je altijd bij. Met vrienden ga ik veel naar Amerika, maar dat is anders. Dat is vooral om te relaxen. Wat ik graag nog wil zien? Sowieso de Chinese muur, dat lijkt me wel gaaf. Of rondreizen door Thailand of Bali.’’

Wat zijn de toekomstplannen van Rai Vloet na het voetballen? ,,Veel mensen denken dat ik iets in de mode zou willen. Dat vind ik wel leuk, maar dan meer in een assisterende rol bij een groter bedrijf. Een eigen merk lijkt me minder leuk, omdat het lastig is om je te onderscheiden. Ik zou trouwens ook best wel trainer willen worden. Ik weet dankzij mijn vader inderdaad wat voor stress dat soms meebrengt, maar het lijkt me leuk om voor een groep te staan en ze laten spelen hoe jij denkt dat het beste is. Ik weet het nog niet zeker, maar ik zou me daar graag in willen verdiepen.’’

CARU Containers bestaat zoals gezegd 20 jaar en Rob Tromp heeft er zo’n veertig jaar opzitten in de havenwereld. Toch heeft hij er nog geen genoeg van: ,,Ik ben bijna 64, maar vind het nog steeds een uitdaging. Ik heb nog nooit het gevoel gehad dat ik al 40 jaar dezelfde baan heb. Het is onvoorspelbaar, net als voetbal. Ik heb een goed managementteam met mensen die meer doen in de dagelijkse operatie. Zij zijn jong en zij moeten het bedrijf naar de next level brengen. Met mijn ervaring wil ik betrokken blijven zolang het leuk blijft en goed gaat, voor mezelf en het bedrijf.’’

Beeld: Antim Photography

Dit artikel verscheen eerder in het Excelsior Rotterdam Magazine, mei 2020

Terug naar overzicht